// Dream of flying | فروشگاه تی تاک 09199762163

پرواز رویای همیشگی : مقدمه: پرواز رویای همیشگی خداوند قدرت رسیدن به خواسته ها را به ما بخشیده اما راه رسیدن به تعالی برای هر کس متفاوت از دیگری است همانگونه که ا نسانها و پرندگان هر دو توانایی پرواز را دارند اما پرنده با بالهایش و انسان باهواپیما پرواز میکند. پرواز رویا ی همیشگی انسان بود، حتی انسانهای اولیه همواره در تلاش بودند که این آرزوی دیرینه پرواز را محقق کنند تا جایی که حتی آنرا به تصویر می کشیدند. آنها گاه ساعتها محو پرواز زیبای پرندگان میشدند وهمیشه صدای آه حسرتشان بلند بود. بعضی وقتها آنهایی که ریسک پذیر تر و بلند پرواز تر بودند با شاخ و برگ درختان و یا پر پرندگانی که شکار میکردند برای خودشان بال درست کرده و بر فراز یک بلندی میرفتند تا پرواز کنند اما بال های ساختگی شان قدرت پریدن نداشت .پس ناگزیر از سقوط بودند سقوطی که بعضی وقتها پایان زندگیشان میشد . بلند پروازی باید درحد توان وتلاشت باشد وگرنه محکوم به سقوط میشوی. این افراد گرچه برای بدست آوردن آرزوی دیرینه شان یعنی پرواز تلاش میکردند اما در واقع راه پریدن را نمی دانستند . آنها از این غافل بودند که خداوند به انسان قدرت پرواز داده است اما برای پریدن به او بال نداده و عقل داده است . سرانجام با تکامل نوع بشر نگاه او به پریدن نیز کامل تر شد .انسان ها یاد گرفتند تا بالهای بزرگتر و سبکتر بسازند وسرانجام موفق شدند تا از ارتفاعات کم با موفقیت فرود بیایند . اما هنوزانسان به هدف نهایی اش یعنی پرواز به اوج آسمانها دست نیافته بود . همه ما داستان پرواز برادران رایت را به خاطر داریم .پرواز آنها پرواز تاریخ بشر بود آنها موفق شدند به آرزوی دیرینه انسان برای پریدن جامه عمل بپوشانند.این موفقیت آنقدر شیرین بود که امروز با وجود ساخت هواپیماهایی با سرعت مافوق صوت بازهم یادآوری اش کام نوع بشر را شیرین میکند و همیشه داستان موفقیت برادران رایت در پرواز یکی از شیرین ترین درسهای دوران مدرسه است. اما حکایت ارزوی پرواز انسان مانند حکایت خیلی از خواسته های ماست . خواسته هایی که اگرچه درذهن میپروانیم وحتی برای به دست آوردنش تلاش میکنیم اما به ان دست نمی یابیم چون مسیر صحیح را بلد نیستیم . اگر انسانها از همان ابتدا برای پرواز کردن سعی نمیکردند مانند پرندگان بال بزنند خیلی زودتر به این ارزوی دیرینه خود دست پیدا کرده بودند. مخترع هواپیما به معنی امروزی را برادران رایت می‌دانند ولی با توجه به کوشش‌های هم‌زمان دیگران، برخی این نکته را قبول ندارند. از جمله افرادی که کوشیدند هواپیما را اختراع کنند سر جورج کلی (انگلیسی)، آلفونس پنو (فرانسوی) و لوئی پیر مویارد (فرانسوی) بودند که موفق به ساختن هواپیمای بی موتور شد و لیلینتهال آلمانی که با هواپیما پرواز کرد ولی در اثر سقوط هواپیمای خود، در گذشت. این شخص در مدت عمر خود فقط پنج ساعت پرواز کرد. اوتو لیلینتهال به حالت نیمه‌پروازی. حدود سال ۱۸۹۵ وسایل پرنده وسایل پرنده ساخت بشر به دو نوع تقسیم می شوند: 1- هواپیما با بال ثابت (Airplane) 2- هواپیما با بال متحرک (Helicopter) به هر دو وسیله که از زمین کنده می شوند پرنده(Aircraft) گفته می شود. (وسایل پرنده دیگر ساخت بشر که جزء پرنده های فوق سبک محسوب می شوند نیز وجود دارند که به بالن ، کایت ، گلایدر و پاراگلایدر معروف هستند.) هواپیما با بال ثابت بیشتر هواپیماهای امروزی به‌ویژه هواپیماهای مسافری در این دسته جای دارند. منظور از بال ثابت آن است که بال هواپیما (بر خلاف هلیکوپتر) فقط در اثر پیش‌رانش نیروی برآر ایجاد می‌کند. اگرچه بال در بعضی هواپیماها برای جاگیری کمتر یا ملاحظات هواپویشی ممکن است باز و بسته شود ولی این‌گونه هواپیما را نیز دارای بال ثابت می‌شمارند چون باز و بسته شدن بال ایجاد نیروی برآر نمی‌کند که بیشتر در هواپیماهای نظامی بکار برده می شوند. هواپیما با بال متحرک در بالگردها نیروی برآر ناشی از چرخش بال یا پروانه در هوا است. هلی‌کوپتر یا بالگرد شناخته‌شده‌ترین هواپیما با بال متحرک است. هواچرخ نوع دیگری از این‌گونه هواپیما است. هواپیمای موتوردار موتور هواپیما وظیفه تأمین نیروی پیش‌رانش (در هواپیماهای با بال ثابت) یا چرخاندن پروانه و پیش‌رانش (در هواپیماهای با بال متحرک) را دارد. تا اواخر جنگ جهانی دوم موتور هواپیماها از نوع پیستونی یا موتور احتراق داخلی بود. اکنون بیشتر هواپیماها از موتور جت استفاده می‌کنند. در بعضی هواپیماهای آزمایشی و نظامی از موتور موشکی استفاده می‌شود. هواپیمای بی‌موتور در هواپیمای بی‌موتور برای پیش‌رانش از نیروی گرانش زمین استفاده می‌شود. بادپر (گلایدر) نوع رایج هواپیمای بی‌موتور است. هواپیمای بی‌موتور را باید پیش از شروع پرواز با ابزاری جدا از آن به ارتفاعی مناسب رساند و پس از آن هواپیما می‌تواند با استفاده از نیروی گرانش و جریان‌های هوائی پرواز کند. جهت بکارگیری و عملیاتی کردن وسایل پرنده نیاز به یک مجموعه فرودگاهی (Airport) است که آن فرودگاه بایستی به وسایل و تجهیزاتی مجهز باشد. فرودگاه ها در معرض ورود حیوانات و پرنده هایی می باشند که ممکن است پرنده های ساخت بشر در حال پرواز را به مخاطره بیاندازند، لذا وسایل بازدارنده ای جهت دفع چنین موجوداتی از نیازهای هر فرودگاه می باشد. تصادف یا حمله تصادف یا حمله از نوع پرنده ای با هواپیما ها زمانی آسمان تنها از آن، پرندگان بود و بس. اما به تدریج این انسان زمینی جایگاه آنها را غصب کرد و هر جور که خواست در آن جولان داد. در این میان، پرندگان خشمگین از دست تاخت و تاز این پرندگان غول پیکر آهنین هر بار به نوعی به جنگ با آنها برخاستند. در این جنگ ها، هر دو طرف خسارت و تلفات بسیاری دیده اند با این وجود، جنگ ها همچنان ادامه دارد. البته با تدابیری که انسان زمینی در این میان انجام داده است، میزان تلفات و خسارات را کمتر و کمتر کرده است. ولی هنوز راه حلی برای پایان دادن کامل به این جنگ ها پیدا نکرده است. از نظر علمی یک پرنده با وزن ۹۰۰ گرم، هنگام برخورد با هواپیمای که ۳۷۰ کلیومتر در ساعت سرعت دارد، می تواند وزنی برابر با ۴.۵ تن را به هواپیما وارد سازد! وحشتناک است، این یعنی خسارت و تلفات بسیار برای این غول های آهنین که میلیارد ها دلار هزینه شده اند. پرندگان گاهی به صورت گروهی و گاهی به صورت انتحاری به یک هواپیما حمله می کنند. شاید هم تصادف می کنند. در هر دو صورت، این حمله ها و برخوردها بسیار خطرناک و زیان بار است. از نظر پرندگان، آسمان از آن آنها است و این غول های آهنی در آسمان آبی با آن برق خاص، یک غریبه متجاوز محسوب می شوند به همین خاطر، به طور غریزی از قلمروی خود یعنی آسمان دفاع می کنند. پرندگان بلند پرواز چون؛شکارچی ها، عقاب ها، هماها و… بیشتر از سایر پرندگان برای هواپیما ها بخصوص هواپیما های نظامی خطرناک هستند. البته با تدابیر امنیتی چون؛ نصب چشم لیزی و سیستم لیزری در فرودگاه ها انسان زمینی توانسته است تا حدودی از این برخوردها، چه عمدی و چه به صورت غیر عمدی جلوگیری کند. با این وجود، هنوز توانایی مقابله کامل با این تصادف و برخوردها از نوع پرنده ای را ندارد. معضلی به نام برخورد پرنده (Birdstrike) از زمان پرواز نخستین بشر در آسمان تا کنون مشکلات و سوانح هوایی همواره جزئی لاینفک و غیر قابل انکار از دنیای هوانوردی بوده اند.البته در طول این سالها تلاش های زیادی برای ایمن کردن پرواز شده است که برخی موفق بوده و به نتیجه رسیده اند و برخی دیگر ناموفق.برخورد پرنده با هواپیما یا اصطلاحاً Bird Strike نیز یکی از حوادثی بوده که هر سال میلیون ها دلار به شرکت های هواپیمایی زیان می رساند. برخورد پرنده اغلب در موقعیت های برخاستن ، فرود آمدن و یا در هنگام پرواز در ارتفاع کم هواپیماها و بالگردها اتفاق می افتد . با این حال، برخورد پرنده در ارتفاعات بالا نیز گزارش شده است ، به عنوان مثال در ارتفاع 6000 متر ( 20000 پا) و حتی 9000 متر ( 30000 پا) بالاتر از سطح زمین این برخورد رخ داده است. دسته شکل گرفته غازها وحشی در حال پرواز در ارتفاع 10،175 متر ( 33،383 پا ) بالاتر از سطح دریا رویت شده اند.حتی از برخورد یک عدد کرکس در ارتفاع 11300 متر (37100 پا) با یک فروند هواپیما گزارش شده است. طبق گزارش سازمان هوانوردی غیر نظامی بین المللی (ICAO) اکثر برخوردها ی پرندگان (90%) در خلال نشست ، برخاست و مراحل مرتبط در داخل و یا نزدیک فرودگاه اتفاق افتاده است. طبق کتابچه مدیریت خطر حیات وحش اداره هوانوردی فدرال (FAA) که در سال 2005 صادر شده، کمتر از 8% از برخوردهای در ارتفاع 900 متر (3000 پا) و 61% در کمتر از 30 متر (100 پا) رخ داده است. نقطه برخورد پرنده گان معمولا لبه های بال، دماغه ، جداره و یا داخل موتور می باشد. دهانه موتور هواپیمای جت با توجه به سرعت چرخش فن و طراحی موتور خیلی مهم و از لحاظ برخورد جدی است. لذا در برخورد اولیه پرنده با اولین تیغه فن موتور جت ، که در حال چرخش می باشد بر روی دیگر تیغه نیز تاثیر گذاشته و باعث شکسته شدن آنان می گردد. زمانی که موتور با سرعت بسیار بالا در حال گردش است و هواپیما در ارتفاع پائین پرواز می کند موتور جت آسیب پذیر تر است بدلیل اینکه خطر برخورد پرندگان معمولا بیشتر در همان زمان صورت می گیرد. نیروی وارده برخورد پرنده با یک هواپیما به مقدار وزن ، سرعت های مختلف و جهت برخورد بستگی دارد. از این رو برخورد با سرعت کم یک پرنده کوچک با شیشه یک اتومبیل باعث خسارت نسبتاً کمی می شود در حالی که برخوردها با سرعت های زیاد ، مثل هواپیماهای جت خسارت قابل توجهی و حتی فاجعه بار به وسیله پرنده وارد می کند. نیروی وارده 5 کیلوگرمی(11 پوندی) پرنده ای با سرعت نسبی 275 کیلومتر بر ساعت (171 مایل در ساعت ) در برخورد با هواپیما تقریباً برابر با برخورد یک وزنه ای 100 کیلوگرمی (220 پوندی) از ارتفاع 15 متری (49 پا) با زمین است. اگرچه طبق گزارش اداره هوانوردی فدرال (FAA) تنها 15% از برخورد ها (طبق گزارش سازمان هوانوردی غیر نظامی بین المللی(ICAO) مقدار11% ذکر شده) نهایتاً باعث آسیب دیدن پرنده های آهنین (هواپیما ، بالگرد و ...) می شود. برخورد پرندگان می تواند به اجزای هواپیما صدمه برساند، یا باعث مجروح شدن مسافران گردد. دسته پرندگان در حال پرواز خطر ناکتر هستند، و می توانند به برخوردها و صدمات مظاعف منجر شوند. بسته به نوع خسارت وارده ، پرواز وسایل پرنده در ارتفاع پائین و در خلال نشست و برخاست اغلب غیر قابل برگشت است و آن وسیله مجبور به ادامه مسیر در مرحله تقرب به سمت باند فرودگاه است و بنابرین ناگزیر به برخورد با هر گونه پرنده تن می دهد و دچار حادثه می شود. غیر از پرندگان، حیوانات دیگر مثل آهو نیز می توانند در مرحله های پروازی تقرب و نشست و برخاست برای وسایل پرنده مشکل ساز شوند. همچنین وجود خرگوش و موش در اطرف باند فرودگاه باعث کشیدن شدن جغدها به آن محیط جهت شکار آنان می گردد و خطر برخورد در آن لحظه نیز کاملاً مشهود است. جهت کاهش خطر برخورد با پرندگان سه روش وجود دارد: 1- وسایل پرنده در برابر برخورد با پرندگان و موجودات دیگر مقاوم شوند. 2- پرندگان از مسیرهای پروازی وسایل پرنده دور شوند. 3- وسایل پرنده از مسیر ورود پرندگان دور شوند. اکثر موتورهای جت تجاری بزرگ طوری طراحی شده اند که بعداز ورود پرنده با وزن 1.8 کیلوگرمی (4 پوندی ) به دهانه موتور از حرکت می ایستند. موتور از ورود پرنده نمی تواند فرار کنند ولی در متوقف شدن از ایمنی بالایی برخوردار است. در این حالت موتور نسبت به خود وسیله پرنده دچار یک الزام یکطرفه است که بارها در این آزمایش موفق عمل کرده است. برخورد های چند جانبه و تعداد زیاد در یک لحظه(از برخورد یک دسته پرنده) با یک وسیله پرنده که دارای دو موتور جت می باشد ، باعث ورود ناخواسته پرنده به درون هر دو موتور شده و موقعیت بسیار خطرناکی برای وسیله مورد نظر ایجاد می کند به دلیل اینکه پرندگان هر دو سیستم مهم وسیله پرنده را از کارانداخته و آن را مجبور به فرود اضطراری می کنند. سازه هواپیمای جت مدرن قادر است در برابر یک 1.8 کیلوگرم (4 پوند) برخورد مقاوم باشد; قسمت دم هواپیما نیز در برابر 3.6 کیلوگرم (8 پوند) مقاومت دارد. پنجره کابین هواپیمای جت نیروی 1.8کیلوگرم (4 پوند) از برخورد را بدون ترک و یا هرگونه شکستگی تحمل می کند. ابتدا، آزمایش پرتاب لاشه پرندگان توسط دستگاه توپ در کارخانه به مرحله اجرا درمی آید. سپس بلوک ژلاتینی همانند وزن لاشه پرنده جایگزین آن می شود ، تا راحتر آزمایش انجام شود. در حال حاضرآزمایش مورد نظر به طور عمده با شبیه سازی های کامپیوتری صورت می گیرد. اگر چه تست نهایی معمولا شامل برخی از آزمایش های فیزیکی است. بسیاری از تولید کنندگان موتور جت قطعه مارپیچی سفید رنگی را در مرکز موتورهای خود نصب می کنند. این شاخص وقتی که وسیله پرنده روی زمین مستقر بوده و موتور آن در حال چرخش باشد یک نشانده ای است تا پرسنل پروازی به آن موقعیت نزدیک نشوند، در پرواز نیز همان شاخص بعنوان یک دایره سفید رنگ نمایان می شود تا پرندگان نیز به داخل موتور وارد نشوند. در حال حاضر اکثر کشورها بحث Birdstrike را مورد توجه قرار داده و با همایش های سالانه ای که برگزار می کنند سعی دارند تا تبادل اطلاعات نموده و سیستم های دفاعی خود بروز کنند تا در برابر موجودات زنده که معظل فرودگاه ها و وسایل پرنده در حال پرواز هستند مقابله نمایند ، از خسارات احتمالی جلوگیری کرده و پروازها از ایمنی بالایی برخوردرا شوند. برخورد پرنده با هواپیما یکی از معضلات اصلی در هوانوردی می باشد. تخمین زده می شود که از سال 1988 تا کنون بیش از 200 نفر بر اثر برخورد پرنده با هواپیمای مسافربریشان جان خود را از دست داده اند.زیان سالیانه ی برخورد پرنده با هواپیما حدوداً 1.3میلیارد دلار تخمین زده می شود که این آمار از سال 2000 تا کنون و فقط متعلق به هوانوردی تجاری می باشد(به استثناء بالگرد ها و General Aviation).درکنار این امارها اما باید خاطر نشان کرد که خوشبختانه بیش از 85% این حوادث تنها آسیب های کوچک و جزئی به هواپیما وارد می کند. احتمال می رود که بیش از 80% برخورد پرندگان با هواپیما اصلاً گزارش نمی شود. در کنار این مسئله برخی منابع از گزارش سالیانه 6000 برخورد پرنده با هواپیما ، خبر می دهند. در بریتانیا گزارش برخورد پرنده با هواپیما امری اجباری است.در سال 2007 تنها در بریتانیا 1299 مورد برخورد پرنده با هواپیما گزارش شده است.!از ابتدای سال 2013 نیز بیش از 14 مورد برخورد پرنده با هواپیمای مسافری تنها در یک منبع گزارش شده است.! بیش از 90% این سوانح در اطراف فرودگاه ها اتفاق می افتد و اداره هوانوردی فدرال (FAA) اعلام کرده است که تنها 8% از سوانح در ارتفاع بالای 900 متر(2953پا)رخ می دهد. تحقیقات نشان می دهد که خطر اصلی برای هواپیماهای مسافربری و جت های اختصاصی ، خطر برخورد پرنده با موتور آنهاست.هواپیماهایی با وزن بالای 5,700 کیلوگرم و بالگردها بیشتر از سایر هواگردها در خطر برخورد پرنده با شیشه کابین خلبان(windshield) هستند.برخلاف تصور،خطر برخورد پرنده با هواپیما فقط در هوا نیست ، بلکه احتمال برخورد پرنده با هواپیما روی باند و هنگام سرعت گیری یا کاهش سرعت نیز وجود دارد. جت های شخصی و بالگردها نیز در خطر برخورد پرنده هستند. مهمترین قسمت های هواپیما که معرض برخورد پرنده قرار دارند: پنجره و شیشه جلوی کابین / دماغه لبه بال / لبه سطوح دم لبه و ورودی موتور راهکارهای پیشگیری از برخورد پرنده با هواپیما: سازمان های متولی امر هوانوردی غیرنظامی همواره در حال تلاش برای پیش بینی زمان مهاجرت پرندگان و کشف آنها در محیط فرودگاه هستند.البته این کار با وجود رادارهایی همانند: "British Tarsier" ، "Dutch ROBIN" و "US Merlin" کمی آسان تر شده است.این رادارها می توانند به طور لحظه ای خطر وجود پرندگان در اطراف هواپیماها را گزارش کنند. فرودگاه ها نیز تشویق شده اند که برنامه ی مدیریت وکنترل پرندگان را گسترش دهند تا با این کار میزان خطر موجود در فرودگاه را ارزیابی و روشهایی برای کنترل پرندگاه تعریف و پیاده سازی کنند. این اقدامات شامل مدیریت زیستگاهای پرندگان برای حذف پوششهای گیاهی و منابع غذایی بالقوه می شود.از نمونه های کاهش منابع غذایی می توان به طرحی در نیوزلند اشاره کرد که در آن از یک سری ورق های شکل کفپوش استفاده شد که مجهز به سامانه های الکتریکی هستند و کار آنها از بین بردن کرم های خاکی است که خوراک لذیذ مرغ های ماهی خوار می باشند.اما این پایان کار نیست.مشکل بزرگتر این است که فضاهای اطراف فرودگاهها نیز برای جذب پرندگان بسیار مستعد می باشد.به طور مثال مزارع ذرت در آمریکای لاتین که در اطراف فرودگاه ها قرار دارند یکی از محبوبترین مکان ها برای پرندگان می باشند و این مسئله باعث رخ دادن چندین برخورد پرنده با هواپیما در طول یک مدت کوتاه تنها در یک فرودگاه شده است.از دیگر اقداماتی که برای کاهش خطر برخورد پرنده با هواپیما شده است می توان به فرودگاه جان اف کندی نیویورک اشاره کرد که در آن از شاهین های تربیت شده برای شکار پرندگان مختلف به خصوص کبوتر استفاده شده است. به طور کلی می توان راهکارها را در موارد زیر خلاصه کرد: • پخش صداهایی که پرندگان را می ترساندوآنها را از فرودگاه دورمی کند(همانند برنامه ی سیستم مترسکی بریتانیا) • استفاده از ترقه های آتش بازی و سایر وسایل تولید صدا • چراغ های نور افشانی • نور لیزر • سگ و شاهین های تربیت شده • مترسک • استفاده از هواگردهای کنترل از راه دور و بدون سرنشین کایت و بالن و... • استفاده از پرنده و سگ های تربیت شده یکی از روش های مقابله با پرواز پرندگاه در اطراف فرودگاه ها می باشد. • نمونه ای از رادار های شناسایی پرندگان که در فرودگاه هانِدا در ژاپن نصب شده است • نمونه ی یک هواگرد بدون سرنشین که برای شناسایی پرندگان در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است.دقت این هواگرد به قدری است که حتی می تواند انداره پرنده را نیز تخمین بزند. نتیجه گیری به طور کلی امروزه برخورد پرنده با هواپیما تبدیل به امری عادی و روزمره شده است.خوشبختانه اغلب برخورد حتی حس نمی شوند و تنها در بازرسی های پس از پرواز هست که محل برخورد کشف می شود.اما همواره باید در این زمینه پیشرو بود و از تکنولوژی روز کمک گرفت تا این قبیل سوانح و حوادث به کمترین میزان ممکن برسند.آیا وقت آن نرسیده تا قبل از وقوع یک سانحه مرگبار بر اثر برخورد پرنده با هواپیما به خود بیاییم و برای کاهش این سوانح و حوادث در کشور عزیزمان اقدامی بکنیم؟ شماره تماس جهت خرید دستگاه های دفع کننده حیوانات و پرندگان با شرکت تی تاک : 09199762163(وایبر- تلگرام ) - 09120578916

پرواز رویای همیشگی :
مقدمه:
پرواز رویای همیشگی
خداوند قدرت رسیدن به خواسته ها را به ما بخشیده اما راه رسیدن به تعالی برای هر کس متفاوت از دیگری است همانگونه که ا نسانها و پرندگان هر دو توانایی پرواز را دارند اما پرنده با بالهایش و انسان باهواپیما پرواز میکند.
پرواز رویا ی همیشگی انسان بود، حتی انسانهای اولیه همواره در تلاش بودند که این آرزوی دیرینه پرواز را محقق کنند تا جایی که حتی آنرا به تصویر می کشیدند.
آنها گاه ساعتها محو پرواز زیبای پرندگان میشدند وهمیشه صدای آه حسرتشان بلند بود.

بعضی وقتها آنهایی که ریسک پذیر تر و بلند پرواز تر بودند با شاخ و برگ درختان و یا پر پرندگانی که شکار میکردند برای خودشان بال درست کرده و بر فراز یک بلندی میرفتند تا پرواز کنند اما بال های ساختگی شان قدرت پریدن نداشت .پس ناگزیر از سقوط بودند سقوطی که بعضی وقتها پایان زندگیشان میشد .
بلند پروازی باید درحد توان وتلاشت باشد وگرنه محکوم به سقوط میشوی.
این افراد گرچه برای بدست آوردن آرزوی دیرینه شان یعنی پرواز تلاش میکردند اما در واقع راه پریدن را نمی دانستند .
آنها از این غافل بودند که خداوند به انسان قدرت پرواز داده است اما برای پریدن به او بال نداده و عقل داده است .
سرانجام با تکامل نوع بشر نگاه او به پریدن نیز کامل تر شد .انسان ها یاد گرفتند تا بالهای بزرگتر و سبکتر بسازند وسرانجام موفق شدند تا از ارتفاعات کم با موفقیت فرود بیایند . اما هنوزانسان به هدف نهایی اش یعنی پرواز به اوج آسمانها دست نیافته بود .
همه ما داستان پرواز برادران رایت را به خاطر داریم .پرواز آنها پرواز تاریخ بشر بود آنها موفق شدند به آرزوی دیرینه انسان برای پریدن جامه عمل بپوشانند.این موفقیت آنقدر شیرین بود که امروز با وجود ساخت هواپیماهایی با سرعت مافوق صوت بازهم یادآوری اش کام نوع بشر را شیرین میکند و همیشه داستان موفقیت برادران رایت در پرواز یکی از شیرین ترین درسهای دوران مدرسه است.
اما حکایت ارزوی پرواز انسان مانند حکایت خیلی از خواسته های ماست . خواسته هایی که اگرچه درذهن میپروانیم وحتی برای به دست آوردنش تلاش میکنیم اما به ان دست نمی یابیم چون مسیر صحیح را بلد نیستیم .
اگر انسانها از همان ابتدا برای پرواز کردن سعی نمیکردند مانند پرندگان بال بزنند خیلی زودتر به این ارزوی دیرینه خود دست پیدا کرده بودند.
مخترع هواپیما به معنی امروزی را برادران رایت می‌دانند ولی با توجه به کوشش‌های هم‌زمان دیگران، برخی این نکته را قبول ندارند. از جمله افرادی که کوشیدند هواپیما را اختراع کنند سر جورج کلی (انگلیسی)، آلفونس پنو (فرانسوی) و لوئی پیر مویارد (فرانسوی) بودند که موفق به ساختن هواپیمای بی موتور شد و لیلینتهال آلمانی که با هواپیما پرواز کرد ولی در اثر سقوط هواپیمای خود، در گذشت. این شخص در مدت عمر خود فقط پنج ساعت پرواز کرد.

اوتو لیلینتهال به حالت نیمه‌پروازی. حدود سال ۱۸۹۵

وسایل پرنده
وسایل پرنده ساخت بشر به دو نوع تقسیم می شوند:
۱- هواپیما با بال ثابت (Airplane)
۲- هواپیما با بال متحرک (Helicopter)
به هر دو وسیله که از زمین کنده می شوند پرنده(Aircraft) گفته می شود.
(وسایل پرنده دیگر ساخت بشر که جزء پرنده های فوق سبک محسوب می شوند نیز وجود دارند که به بالن ، کایت ، گلایدر و پاراگلایدر معروف هستند.)

هواپیما با بال ثابت
بیشتر هواپیماهای امروزی به‌ویژه هواپیماهای مسافری در این دسته جای دارند.
منظور از بال ثابت آن است که بال هواپیما (بر خلاف هلیکوپتر) فقط در اثر پیش‌رانش نیروی برآر ایجاد می‌کند. اگرچه بال در بعضی هواپیماها برای جاگیری کمتر یا ملاحظات هواپویشی ممکن است باز و بسته شود ولی این‌گونه هواپیما را نیز دارای بال ثابت می‌شمارند چون باز و بسته شدن بال ایجاد نیروی برآر نمی‌کند که بیشتر در هواپیماهای نظامی بکار برده می شوند.
هواپیما با بال متحرک
در بالگردها نیروی برآر ناشی از چرخش بال یا پروانه در هوا است. هلی‌کوپتر یا بالگرد شناخته‌شده‌ترین هواپیما با بال متحرک است. هواچرخ نوع دیگری از این‌گونه هواپیما است.
هواپیمای موتوردار
موتور هواپیما وظیفه تأمین نیروی پیش‌رانش (در هواپیماهای با بال ثابت) یا چرخاندن پروانه و پیش‌رانش (در هواپیماهای با بال متحرک) را دارد.
تا اواخر جنگ جهانی دوم موتور هواپیماها از نوع پیستونی یا موتور احتراق داخلی بود. اکنون بیشتر هواپیماها از موتور جت استفاده می‌کنند. در بعضی هواپیماهای آزمایشی و نظامی از موتور موشکی استفاده می‌شود.
هواپیمای بی‌موتور
در هواپیمای بی‌موتور برای پیش‌رانش از نیروی گرانش زمین استفاده می‌شود. بادپر (گلایدر) نوع رایج هواپیمای بی‌موتور است. هواپیمای بی‌موتور را باید پیش از شروع پرواز با ابزاری جدا از آن به ارتفاعی مناسب رساند و پس از آن هواپیما می‌تواند با استفاده از نیروی گرانش و جریان‌های هوائی پرواز کند.
جهت بکارگیری و عملیاتی کردن وسایل پرنده نیاز به یک مجموعه فرودگاهی (Airport) است که آن فرودگاه بایستی به وسایل و تجهیزاتی مجهز باشد.
فرودگاه ها در معرض ورود حیوانات و پرنده هایی می باشند که ممکن است پرنده های ساخت بشر در حال پرواز را به مخاطره بیاندازند، لذا وسایل بازدارنده ای جهت دفع چنین موجوداتی از نیازهای هر فرودگاه می باشد.

تصادف یا حمله

تصادف یا حمله از نوع پرنده ای با هواپیما ها
زمانی آسمان تنها از آن، پرندگان بود و بس. اما به تدریج این انسان زمینی جایگاه آنها را غصب کرد و هر جور که خواست در آن جولان داد. در این میان، پرندگان خشمگین از دست تاخت و تاز این پرندگان غول پیکر آهنین هر بار به نوعی به جنگ با آنها برخاستند.
در این جنگ ها، هر دو طرف خسارت و تلفات بسیاری دیده اند با این وجود، جنگ ها همچنان ادامه دارد.
البته با تدابیری که انسان زمینی در این میان انجام داده است، میزان تلفات و خسارات را کمتر و کمتر کرده است. ولی هنوز راه حلی برای پایان دادن کامل به این جنگ ها پیدا نکرده است.
از نظر علمی یک پرنده با وزن ۹۰۰ گرم، هنگام برخورد با هواپیمای که ۳۷۰ کلیومتر در ساعت سرعت دارد، می تواند وزنی برابر با ۴.۵ تن را به هواپیما وارد سازد! وحشتناک است، این یعنی خسارت و تلفات بسیار برای این غول های آهنین که میلیارد ها دلار هزینه شده اند.
پرندگان گاهی به صورت گروهی و گاهی به صورت انتحاری به یک هواپیما حمله می کنند. شاید هم تصادف می کنند. در هر دو صورت، این حمله ها و برخوردها بسیار خطرناک و زیان بار است. از نظر پرندگان، آسمان از آن آنها است و این غول های آهنی در آسمان آبی با آن برق خاص، یک غریبه متجاوز محسوب می شوند به همین خاطر، به طور غریزی از قلمروی خود یعنی آسمان دفاع می کنند.
پرندگان بلند پرواز چون؛شکارچی ها، عقاب ها، هماها و… بیشتر از سایر پرندگان برای هواپیما ها بخصوص هواپیما های نظامی خطرناک هستند.
البته با تدابیر امنیتی چون؛ نصب چشم لیزی و سیستم لیزری در فرودگاه ها انسان زمینی توانسته است تا حدودی از این برخوردها، چه عمدی و چه به صورت غیر عمدی جلوگیری کند. با این وجود، هنوز توانایی مقابله کامل با این تصادف و برخوردها از نوع پرنده ای را ندارد.

معضلی به نام برخورد پرنده (Birdstrike)

از زمان پرواز نخستین بشر در آسمان تا کنون مشکلات و سوانح هوایی همواره جزئی لاینفک و غیر قابل انکار از دنیای هوانوردی بوده اند.البته در طول این سالها تلاش های زیادی برای ایمن کردن پرواز شده است که برخی موفق بوده و به نتیجه رسیده اند و برخی دیگر ناموفق.برخورد پرنده با هواپیما یا اصطلاحاً Bird Strike نیز یکی از حوادثی بوده که هر سال میلیون ها دلار به شرکت های هواپیمایی زیان می رساند.
برخورد پرنده اغلب در موقعیت های برخاستن ، فرود آمدن و یا در هنگام پرواز در ارتفاع کم هواپیماها و بالگردها اتفاق می افتد . با این حال، برخورد پرنده در ارتفاعات بالا نیز گزارش شده است ، به عنوان مثال در ارتفاع ۶۰۰۰ متر ( ۲۰۰۰۰ پا) و حتی ۹۰۰۰ متر ( ۳۰۰۰۰ پا) بالاتر از سطح زمین این برخورد رخ داده است. دسته شکل گرفته غازها وحشی در حال پرواز در ارتفاع ۱۰،۱۷۵ متر ( ۳۳،۳۸۳ پا ) بالاتر از سطح دریا رویت شده اند.حتی از برخورد یک عدد کرکس در ارتفاع ۱۱۳۰۰ متر (۳۷۱۰۰ پا) با یک فروند هواپیما گزارش شده است. طبق گزارش سازمان هوانوردی غیر نظامی بین المللی (ICAO) اکثر برخوردها ی پرندگان (۹۰%) در خلال نشست ، برخاست و مراحل مرتبط در داخل و یا نزدیک فرودگاه اتفاق افتاده است. طبق کتابچه مدیریت خطر حیات وحش اداره هوانوردی فدرال (FAA) که در سال ۲۰۰۵ صادر شده، کمتر از ۸% از برخوردهای در ارتفاع ۹۰۰ متر (۳۰۰۰ پا) و ۶۱% در کمتر از ۳۰ متر (۱۰۰ پا) رخ داده است.
نقطه برخورد پرنده گان معمولا لبه های بال، دماغه ، جداره و یا داخل موتور می باشد.
دهانه موتور هواپیمای جت با توجه به سرعت چرخش فن و طراحی موتور خیلی مهم و از لحاظ برخورد جدی است. لذا در برخورد اولیه پرنده با اولین تیغه فن موتور جت ، که در حال چرخش می باشد بر روی دیگر تیغه نیز تاثیر گذاشته و باعث شکسته شدن آنان می گردد. زمانی که موتور با سرعت بسیار بالا در حال گردش است و هواپیما در ارتفاع پائین پرواز می کند موتور جت آسیب پذیر تر است بدلیل اینکه خطر برخورد پرندگان معمولا بیشتر در همان زمان صورت می گیرد.
نیروی وارده برخورد پرنده با یک هواپیما به مقدار وزن ، سرعت های مختلف و جهت برخورد بستگی دارد. از این رو برخورد با سرعت کم یک پرنده کوچک با شیشه یک اتومبیل باعث خسارت نسبتاً کمی می شود در حالی که برخوردها با سرعت های زیاد ، مثل هواپیماهای جت خسارت قابل توجهی و حتی فاجعه بار به وسیله پرنده وارد می کند.
نیروی وارده ۵ کیلوگرمی(۱۱ پوندی) پرنده ای با سرعت نسبی ۲۷۵ کیلومتر بر ساعت (۱۷۱ مایل در ساعت ) در برخورد با هواپیما تقریباً برابر با برخورد یک وزنه ای ۱۰۰ کیلوگرمی (۲۲۰ پوندی) از ارتفاع ۱۵ متری (۴۹ پا) با زمین است. اگرچه طبق گزارش اداره هوانوردی فدرال (FAA) تنها ۱۵% از برخورد ها (طبق گزارش سازمان هوانوردی غیر نظامی بین المللی(ICAO) مقدار۱۱% ذکر شده) نهایتاً باعث آسیب دیدن پرنده های آهنین (هواپیما ، بالگرد و …) می شود.
برخورد پرندگان می تواند به اجزای هواپیما صدمه برساند، یا باعث مجروح شدن مسافران گردد. دسته پرندگان در حال پرواز خطر ناکتر هستند، و می توانند به برخوردها و صدمات مظاعف منجر شوند. بسته به نوع خسارت وارده ، پرواز وسایل پرنده در ارتفاع پائین و در خلال نشست و برخاست اغلب غیر قابل برگشت است و آن وسیله مجبور به ادامه مسیر در مرحله تقرب به سمت باند فرودگاه است و بنابرین ناگزیر به برخورد با هر گونه پرنده تن می دهد و دچار حادثه می شود.
غیر از پرندگان، حیوانات دیگر مثل آهو نیز می توانند در مرحله های پروازی تقرب و نشست و برخاست برای وسایل پرنده مشکل ساز شوند. همچنین وجود خرگوش و موش در اطرف باند فرودگاه باعث کشیدن شدن جغدها به آن محیط جهت شکار آنان می گردد و خطر برخورد در آن لحظه نیز کاملاً مشهود است.

جهت کاهش خطر برخورد با پرندگان سه روش وجود دارد:
۱- وسایل پرنده در برابر برخورد با پرندگان و موجودات دیگر مقاوم شوند.
۲- پرندگان از مسیرهای پروازی وسایل پرنده دور شوند.
۳- وسایل پرنده از مسیر ورود پرندگان دور شوند.
اکثر موتورهای جت تجاری بزرگ طوری طراحی شده اند که بعداز ورود پرنده با وزن ۱٫۸ کیلوگرمی (۴ پوندی ) به دهانه موتور از حرکت می ایستند. موتور از ورود پرنده نمی تواند فرار کنند ولی در متوقف شدن از ایمنی بالایی برخوردار است. در این حالت موتور نسبت به خود وسیله پرنده دچار یک الزام یکطرفه است که بارها در این آزمایش موفق عمل کرده است. برخورد های چند جانبه و تعداد زیاد در یک لحظه(از برخورد یک دسته پرنده) با یک وسیله پرنده که دارای دو موتور جت می باشد ، باعث ورود ناخواسته پرنده به درون هر دو موتور شده و موقعیت بسیار خطرناکی برای وسیله مورد نظر ایجاد می کند به دلیل اینکه پرندگان هر دو سیستم مهم وسیله پرنده را از کارانداخته و آن را مجبور به فرود اضطراری می کنند.
سازه هواپیمای جت مدرن قادر است در برابر یک ۱٫۸ کیلوگرم (۴ پوند) برخورد مقاوم باشد; قسمت دم هواپیما نیز در برابر ۳٫۶ کیلوگرم (۸ پوند) مقاومت دارد. پنجره کابین هواپیمای جت نیروی ۱٫۸کیلوگرم (۴ پوند) از برخورد را بدون ترک و یا هرگونه شکستگی تحمل می کند.
ابتدا، آزمایش پرتاب لاشه پرندگان توسط دستگاه توپ در کارخانه به مرحله اجرا درمی آید. سپس بلوک ژلاتینی همانند وزن لاشه پرنده جایگزین آن می شود ، تا راحتر آزمایش انجام شود. در حال حاضرآزمایش مورد نظر به طور عمده با شبیه سازی های کامپیوتری صورت می گیرد. اگر چه تست نهایی معمولا شامل برخی از آزمایش های فیزیکی است.
بسیاری از تولید کنندگان موتور جت قطعه مارپیچی سفید رنگی را در مرکز موتورهای خود نصب می کنند. این شاخص وقتی که وسیله پرنده روی زمین مستقر بوده و موتور آن در حال چرخش باشد یک نشانده ای است تا پرسنل پروازی به آن موقعیت نزدیک نشوند، در پرواز نیز همان شاخص بعنوان یک دایره سفید رنگ نمایان می شود تا پرندگان نیز به داخل موتور وارد نشوند.
در حال حاضر اکثر کشورها بحث Birdstrike را مورد توجه قرار داده و با همایش های سالانه ای که برگزار می کنند سعی دارند تا تبادل اطلاعات نموده و سیستم های دفاعی خود بروز کنند تا در برابر موجودات زنده که معظل فرودگاه ها و وسایل پرنده در حال پرواز هستند مقابله نمایند ، از خسارات احتمالی جلوگیری کرده و پروازها از ایمنی بالایی برخوردرا شوند.
برخورد پرنده با هواپیما یکی از معضلات اصلی در هوانوردی می باشد. تخمین زده می شود که از سال ۱۹۸۸ تا کنون بیش از ۲۰۰ نفر بر اثر برخورد پرنده با هواپیمای مسافربریشان جان خود را از دست داده اند.زیان سالیانه ی برخورد پرنده با هواپیما حدوداً ۱٫۳میلیارد دلار تخمین زده می شود که این آمار از سال ۲۰۰۰ تا کنون و فقط متعلق به هوانوردی تجاری می باشد(به استثناء بالگرد ها و General Aviation).درکنار این امارها اما باید خاطر نشان کرد که خوشبختانه بیش از ۸۵% این حوادث تنها آسیب های کوچک و جزئی به هواپیما وارد می کند.
احتمال می رود که بیش از ۸۰% برخورد پرندگان با هواپیما اصلاً گزارش نمی شود. در کنار این مسئله برخی منابع از گزارش سالیانه ۶۰۰۰ برخورد پرنده با هواپیما ، خبر می دهند. در بریتانیا گزارش برخورد پرنده با هواپیما امری اجباری است.در سال ۲۰۰۷ تنها در بریتانیا ۱۲۹۹ مورد برخورد پرنده با هواپیما گزارش شده است.!از ابتدای سال ۲۰۱۳ نیز بیش از ۱۴ مورد برخورد پرنده با هواپیمای مسافری تنها در یک منبع گزارش شده است.!
بیش از ۹۰% این سوانح در اطراف فرودگاه ها اتفاق می افتد و اداره هوانوردی فدرال (FAA) اعلام کرده است که تنها ۸% از سوانح در ارتفاع بالای ۹۰۰ متر(۲۹۵۳پا)رخ می دهد.
تحقیقات نشان می دهد که خطر اصلی برای هواپیماهای مسافربری و جت های اختصاصی ، خطر برخورد پرنده با موتور آنهاست.هواپیماهایی با وزن بالای ۵,۷۰۰ کیلوگرم و بالگردها بیشتر از سایر هواگردها در خطر برخورد پرنده با شیشه کابین خلبان(windshield) هستند.برخلاف تصور،خطر برخورد پرنده با هواپیما فقط در هوا نیست ، بلکه احتمال برخورد پرنده با هواپیما روی باند و هنگام سرعت گیری یا کاهش سرعت نیز وجود دارد.
جت های شخصی و بالگردها نیز در خطر برخورد پرنده هستند.
مهمترین قسمت های هواپیما که معرض برخورد پرنده قرار دارند:
پنجره و شیشه جلوی کابین / دماغه

لبه بال / لبه سطوح دم

لبه و ورودی موتور
راهکارهای پیشگیری از برخورد پرنده با هواپیما:
سازمان های متولی امر هوانوردی غیرنظامی همواره در حال تلاش برای پیش بینی زمان مهاجرت پرندگان و کشف آنها در محیط فرودگاه هستند.البته این کار با وجود رادارهایی همانند: “British Tarsier” ، “Dutch ROBIN” و “US Merlin” کمی آسان تر شده است.این رادارها می توانند به طور لحظه ای خطر وجود پرندگان در اطراف هواپیماها را گزارش کنند.
فرودگاه ها نیز تشویق شده اند که برنامه ی مدیریت وکنترل پرندگان را گسترش دهند تا با این کار میزان خطر موجود در فرودگاه را ارزیابی و روشهایی برای کنترل پرندگاه تعریف و پیاده سازی کنند.
این اقدامات شامل مدیریت زیستگاهای پرندگان برای حذف پوششهای گیاهی و منابع غذایی بالقوه می شود.از نمونه های کاهش منابع غذایی می توان به طرحی در نیوزلند اشاره کرد که در آن از یک سری ورق های شکل کفپوش استفاده شد که مجهز به سامانه های الکتریکی هستند و کار آنها از بین بردن کرم های خاکی است که خوراک لذیذ مرغ های ماهی خوار می باشند.اما این پایان کار نیست.مشکل بزرگتر این است که فضاهای اطراف فرودگاهها نیز برای جذب پرندگان بسیار مستعد می باشد.به طور مثال مزارع ذرت در آمریکای لاتین که در اطراف فرودگاه ها قرار دارند یکی از محبوبترین مکان ها برای پرندگان می باشند و این مسئله باعث رخ دادن چندین برخورد پرنده با هواپیما در طول یک مدت کوتاه تنها در یک فرودگاه شده است.از دیگر اقداماتی که برای کاهش خطر برخورد پرنده با هواپیما شده است می توان به فرودگاه جان اف کندی نیویورک اشاره کرد که در آن از شاهین های تربیت شده برای شکار پرندگان مختلف به خصوص کبوتر استفاده شده است.
به طور کلی می توان راهکارها را در موارد زیر خلاصه کرد:
• پخش صداهایی که پرندگان را می ترساندوآنها را از فرودگاه دورمی کند(همانند برنامه ی سیستم مترسکی بریتانیا)
• استفاده از ترقه های آتش بازی و سایر وسایل تولید صدا
• چراغ های نور افشانی
• نور لیزر
• سگ و شاهین های تربیت شده
• مترسک
• استفاده از هواگردهای کنترل از راه دور و بدون سرنشین کایت و بالن و…
• استفاده از پرنده و سگ های تربیت شده یکی از روش های مقابله با پرواز پرندگاه در اطراف فرودگاه ها می باشد.
• نمونه ای از رادار های شناسایی پرندگان که در فرودگاه هانِدا در ژاپن نصب شده است
• نمونه ی یک هواگرد بدون سرنشین که برای شناسایی پرندگان در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است.دقت این هواگرد به قدری است که حتی می تواند انداره پرنده را نیز تخمین بزند.
نتیجه گیری
به طور کلی امروزه برخورد پرنده با هواپیما تبدیل به امری عادی و روزمره شده است.خوشبختانه اغلب برخورد حتی حس نمی شوند و تنها در بازرسی های پس از پرواز هست که محل برخورد کشف می شود.اما همواره باید در این زمینه پیشرو بود و از تکنولوژی روز کمک گرفت تا این قبیل سوانح و حوادث به کمترین میزان ممکن برسند.آیا وقت آن نرسیده تا قبل از وقوع یک سانحه مرگبار بر اثر برخورد پرنده با هواپیما به خود بیاییم و برای کاهش این سوانح و حوادث در کشور عزیزمان اقدامی بکنیم؟
شماره تماس جهت خرید دستگاه های دفع کننده حیوانات و پرندگان با شرکت تی تاک : ۰۹۱۹۹۷۶۲۱۶۳(وایبر- تلگرام ) – ۰۹۱۲۰۵۷۸۹۱۶

Site url: Not Available
Designer: Not Available
Country: Not Available
Twitter: Not Available
Category:

Most talked about

  • www.ttakco.com
  • www.ttakco.com
  • www.ttakco.com
  • www.ttakco.com
  • www.ttakco.com

Sponsors

  • Cheap reliable web hosting from WebHostingHub.com.
  • Domain name search and availability check by PCNames.com.
  • Website and logo design contests at DesignContest.com.
  • Reviews of the best cheap web hosting providers at WebHostingRating.com.
  • برگه‌ها

  • تماس با ما

    همراه:09120578916
    همراه: 09199762163
    همراه :09197443453
    ادرس کانال تلگرامی : ttakco@
    آدرس اینیستا گرام: ttakco2@
  • درباره تی تاک

    فروشگاه تی تاک ارائه دهنده تمام تجهیزات پرورش قارچ و تجهیزات گلخانه و تجهیزات مرغداری :
    ارائه بذر قارچ صدفی و دکمه ای و خاک پوششی قارچ دکمه ای – کمپوست ارائه شده توسط این شرکت به صورت آنالیز شده و بلوکه ای می باشد و همچنین با استفاده از پک کامل سی دی های آموزشی ما می توانید با روش پرورش قارچ خوراکی ، تولید کمپوست و اصول و بیماری های قارچ و .. آشنا شوید – همچنین با مشاوره رایگان ما می توانید در پیشرفت مرحله به مرحله کار خود موفق شوید.
    دیگر خدمات ارائه شده توسط تی تاک:
    فروش تجهیزات سالن قارچ - فروش تجهیزات مرغداری - فروش تجهیزات گلخانه - فروش کاغذ- فروش ازن ژنراتور- هیتر گلخانه - هیتر مرغداری- هیتر انرژی - جت هیتر - هیتر قالیشویی - دستگاه جوجه کشی - جوجه کشی هواباتور - فن هواکش - قفسه بندی سالن قارچ - نردبان سالن قارچ - هواساز سالن قارچ - پرده هوا - کولر - کنترلر - دستگاه دفع حیوانات و حشرات موذی - مهپاش - محلول نانوسیل - کارتن پلاست - ظروف یکبار مصرف قارچ - دایکت قارچ - کارتن پلاست برای مصارف کشاورزی -کمپوست قارچ جوانه - کمپوست قارچ ملارد - کمپوست قارچ یکتای سپاهان -رطوبت ساز قارچ - رطوبت ساز مرغداری - رطوبت ساز نساجی - رطوبت ساز چاپخانه - توری شید گلخانه - نبشی مقوایی ونبشی کارتن پلاست - بذر صیفی جات - بذر چمن و شبدر - بذر گل و نهال درختان زینتی